Αντάμωμα…μια Ιδέα που έγινε πράξη!

Από τα νυχτέρια στο Αντάμωμα                                                                                                                                                                                      Στις 9 Μαΐου 2006 μετά το πανηγύρι που είχε διοργανώσει ο σύλλογος στον Άη Νικόλα, το Δ.Σ. του συλλόγου συγκεντρώθηκε στο σπίτι της Χριστίνας Μπαϊλού, τότε γραμματέας. Παρόντες ήταν ο πρόεδρος Θανάσης Αργυρόπουλος, η Χριστίνα Μπαϊλού –Λαμπροπούλου, ο ταμίας Τάκης  Παπαδημητρίου και η αφεντιά μου σαν μέλος του Δ.Σ.  Κάναμε έναν απολογισμό της εκδήλωσης και με το καλό τον Οχτώβρη στον Άη Δημήτρη. Είπα τις μνήμες από τα παιδικά μου χρόνια όταν πήγαινα στο χωριό τα Αυγουστιάτικα νυχτέρια. Αυτά ήταν εργασία και συντροφικότητα οικογενειών. Έκαναν σωρό η κάθε οικογένεια τα αραποσίτια στο αλώνι και μετά την δύση του ήλιου απάνω στο σκοτείνιασμα πήγαιναν στα Αλώνια, καθόντουσαν πλάι στο σωρό και ξεφύλλιζαν τ’ αραποσίτια. Όσες κούκλες είχε ωριμάσει ο Αυγουστιάτικος ήλιος. Έπιαναν μία σε κάθε χέρι και έτριβαν την μία πάνω στην άλλη και με αυτόν τον τρόπο αποσπούσαν τον ώριμο καρπό. Εκείνη τη στιγμή στο συμβούλιο έθεσα θέμα γιατί το χωριό δεν κάνει μια γιορτή τον Αύγουστο που έχει πολλούς νέους και παιδιά και βέβαια  αμέσως μετά της Παναγίας που δεν έχει νηστεία. Επιτέλους ν’ αποκτήσει το χωριό μια γιορτή καλοκαιρινή. Τους είπα για τα νυχτέρια που λόγω ηλικίας δεν είχαν γνωρίσει, για το τι γινόταν σ’ αυτά. Από κριτικές, σχόλια κουτσομπολιά, όνειρα για το μέλλον, που και που κάνα τραγούδι και θύμισες. Η αφεντιά μου ξάπλωνε καταγής και μέτραγε αστέρια στον υπέροχο διαυγή ουρανό και όλο τους ρώταγα πως το λένε αυτό, πως το λένε εκείνο. Έμαθα αρκετά αστέρια και κομήτες. Τους πρότεινα λοιπόν σε αυτή την εκδήλωση να έχουμε σουβλάκια και αραποσίτια που θα τα ψήναμε εκεί και τα ανάλογα ποτά. Να την ονοματίσουμε  ΝΥΧΤΕΡΙΑ. Δεν ήταν πρόθυμοι, αλλά με την επιμονή μου η Χριστίνα και ο Τάκης συμφώνησαν.  Ο Θανάσης απηύδησε με την επιμονή μου και στο τέλος είπε επί λέξει: “Άει στο διάολο ας γίνει αυτό που θέλεις.” Ένα ακόμη επιχείρημα που τους  έπεισε ήταν το γιατί να έρθουν νέοι και παιδιά τον Αύγουστο στην Ζώνη, τι έχει να τους προσφέρει; Γερόντια,  εκκλησίες και τίποτε άλλο. Ένα χωριό δεν αγαπιέται από νέους και παιδιά  όταν δεν έχει να τους δώσει περιεχόμενο δράσης. Κι έτσι μπήκε σε πρόγραμμα ο ηλεκτροφωτισμός του γηπέδου μπάσκετ και άλλων που δεν είναι της παρούσης στιγμής. Η εκδήλωση έγινε στις 16 Αυγούστου με σουβλάκια και αραποσίτια που ψήθηκαν στα Αλώνια. Είχε πολύ κόσμο και ιδιαίτερα νέους και παιδιά.  Βάστηξε ως της Ηούς τις ώρες. Το 2007 πάλι στις 16 Αυγούστου έγιναν τα νυχτέρια με σουβλάκια και αραποσίτια.  Υπήρχε πιο μεγάλη προσέλευση κόσμου, νέων και παιδιών. Αν δεν με απατά η μνήμη μου είχαμε και χορούς με μουσική από στέρεο.  Το γλέντι βάστηξε πάλι ως το ξημέρωμα. Το 2008 ο Θανάσης Αργυρόπουλος το ονόμασε ΑΝΤΑΜΩΜΑ και είχε δίκιο γιατί πράγματι ήταν Αντάμωμα Ζωναταίων.                                                                                  Εύχομαι από την καρδιά μου αυτό το Αντάμωμα να μην δύσει ποτέ  και να μπορέσει να πραγματώσει ο σύλλογος το άλλο όραμά μου: την Αυγουστιάτικη νυχτιά των νέων στα Πηγάδια.

Συμπατριώτες, στα δύσκολα φαίνεται η λεβεντιά μας………….

Ηλίας Λαμπρόπουλος    Αύγουστος 2018