Γιορτή του Πατέρα (16/06/2019)

Η Παγκόσμια Ημέρα του Πατέρα γιορτάστηκε για πρώτη φορά στις 19 Ιουνίου 1910 και από τότε γιορτάζεται στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης κάθε τρίτη Κυριακή του Ιουνίου.  

  Όσο πιο ενεργά συμμετέχει ο μπαμπάς στην ζωή του παιδιού του τόσο πιο καλό του κάνει. Έρευνες αποδεικνύουν πόσο ένας πατέρας μπορεί να καθορίσει την κοινωνική ζωή του παιδιού του αλλά και τα μελλοντικά του επιτεύγματα. Ο μπαμπάς επηρεάζει το παιδί σχεδόν από την πρώτη στιγμή της γέννησης του.

Kitchen Waltz  by Robert Casilla

 Σύμφωνα με έρευνες που πραγματοποίησε το ερευνητικό κέντρο του Καναδά Father Involvement Research Alliance (F.I.R.A), τα μωρά των στοργικών μπαμπάδων νιώθουν συναισθηματικά ασφαλή, πιο αισιόδοξα και δεν φοβούνται να ανακαλύψουν νέα πράγματα. Καθώς μάλιστα μεγαλώνουν γίνονται πιο κοινωνικά και παρουσιάζουν σαφώς πιο βελτιωμένες δεξιότητες, σε σύγκριση με τα παιδιά των οποίων οι μπαμπάδες δεν ασχολούνταν καθόλου μαζί τους. Ακόμη τα παιδιά αυτά δεν φοβόντουσαν να μείνουν μακριά από το σπίτι τους, είχαν καλύτερους τρόπους και λιγότερες πιθανότητες να πάθουν κατάθλιψη. Επίσης σύμφωνα πάντα με το F.I.R.A οι κόρες που είχαν καλή σχέση με τον μπαμπά τους είχαν μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση ενώ οι γιοι τους παρουσίαζαν λιγότερη επιθετικότητα και περισσότερο αυτοέλεγχο.  

 Hector and Astyanax, 1854. Jean-Baptiste Carpeaux. 

ΠΑΤΕΡΕΣ

Παιδί μου, το Περιβόλι μου
που θα κληρονομήσεις,
όπως το βρεις κι όπως το δεις
να μη το παρατήσεις.

Σκάψε το ακόμα πιο βαθιά
και φράξε το πιο στέρεα
και πλούτισε τη χλώρη του
και πλάτυνε τη γή του. 

Κι ακλάδευτο όπου μπλέκεται
να το βεργολογήσεις. 
Κι αν αγαπάς τ’ ανθρώπινα 
και όσα άρρωστα δεν είναι, 
ρίξε αγιασμό και ξόρκισε 
τα ξωτικά να φύγουν. 
Και τη ζωντάνια σπείρε του 
μ’ όσα γερά, δροσάτα. 
Γίνε οργοτόμος, φυτευτής, διαφεντευτής. 
Κι αν είναι κι έρθουν χρόνια δίσεχτα, 
πέσουν καιροί οργισμένοι, 
κι όσα πουλιά μισέψουνε σκιαγμένα, 
κι όσα δέντρα για τίποτ’ άλλο δέ φελάν 
παρά για μετερίζια, 
μη φοβηθείς το χαλασμό. 
Φωτιά! Τσεκούρι! 
Τράβα, ξεσπέρμεψέ το, 
χέρσωσε το περιβόλι κόφ’ το, 
και χτίσε κάστρο απάνω του 
και ταμπουρώσου μέσα, 
για πόλεμο, για μάτωμα, 
για την καινούγια γένα, 
π’ όλο την περιμένουμε, 
κι όλο κινάει για να ‘ρθει, 
κι όλο συντρίμι χάνεται 
στο γύρισμα των κύκλων. 
Φτάνει μια Ιδέα να στο πει, 
μια Ιδέα να στο προστάξει, 
κορώνα Ιδέα, Ιδέα Σπαθί, 
που θα είν’ απάνου απ’ όλα.

Κωστής  Παλαμάς  

Ποιος κακός τολμάει να ζυγώσει όταν σε προσέχει ένας τέτοιος μπαμπάς; Ποιος; Φωτό: JeanKerm, flickr

Πώς σκέφτεται ένα παιδί για τον πατέρα του σε κάθε ηλικία:
4 ετών: Ο μπαμπάς μου μπορεί να κάνει τα πάντα!
7 ετών: Ο μπαμπάς ξέρει τόοοσα πολλά!
8 ετών: Ο μπαμπάς μου δεν ξέρει τελικά και τόσα πολλά.
12 ετών: Ο μπαμπάς μου δεν ξέρει τι του γίνεται.
14 ετών: Ο πατέρας μου; Άσε καλύτερα!
21 ετών: Ωχ πάλι αυτός μπροστά μου!
25 ετών: Κάτι ξέρει για το θέμα ο πατέρας μου αλλά όχι και πολλά πράγματα.
30 ετών: Θα πρέπει να μάθω τι ξέρει ο πατέρας μου για το θέμα.
35 ετών: Πριν αποφασίσουμε ας ζητήσουμε και τη γνώμη του μπαμπά.
50 ετών: Τι άραγε να πίστευε ο πατέρας γι΄ αυτό;
60 ετών: Τελικά ο πατέρας μου είχε τεράστια εμπειρία!
65+ετών: Α, ρε πατέρα! Μακάρι να ζούσες και να μιλούσαμε σήμερα οι δυο μας!  Ανώνυμος

African lion father and son (Panthera leo), South Africa