Νικόλαος Σκούφος – Παλαιοντολόγος

Γεννήθηκε το 1864 στην Πάρο. Σπούδασε στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Αθήνας και αναγορεύτηκε διδάκτωρ των Φυσικών Επιστημών το 1888. Ακολούθως εργάστηκε ως βοηθός των καθηγητών Αναστάσιου Χρηστομάνου και Κωνσταντίνου Μητσόπουλου. Διορίστηκε καθηγητής της Φυσιογραφίας στη μέση εκπαίδευση.

Πήγε με υποτροφία στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου, το Βέλγιο και τη Γαλλία και σπούδασε γεωλογία και παλαιοντολογία. Δίδαξε Παλαιοντολογία, ΖωολογίαΠετρογραφία και Ορυκτολογία στο Πανεπιστήμιο και Γεωλογία, Ορυκτολογία και Πετρογραφία στο Πολυτεχνείο. Διετέλεσε κοσμήτορας της Σχολής Θετικών Επιστημών και πρύτανης του πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1903 πραγματοποίησε παλαιοντολογικές ανασκαφές στη λεκάνη της Μεγαλόπολης οι οποίες έφεραν στο φως μεγάλη ποσότητα απολιθωμένων μεγάλων θηλαστικών (πλειστοκαινικής ηλικίας), όπως: ελέφαντες (οστά και χαυλιόδοντες μήκους 3,20m), ρινόκερους, ιπποπόταμους, μαμούθ (το νοτιότερο σημείο ευρέσεως στη γη), καθώς και άλλα ζώα.

 Συνέγραψε αρκετές εργασίες και συγγράμματα σχετικά με την παλαιοντολογία και τη γεωλογία. Απεβίωσε το 1938 στην Αθήνα