Παλαιοντολογικά ευρήματα (2)

Εστία, αρ. φύλ. 338, 03.02.1903: 3

Ο ΜΑΜΜΟΥΘ ΤΗΣ ΓΟΡΤΥΝΟΣ

 Εἰς ἕνα ἀπὸ τὰ τελευταῖα φύλλα τῆς Παρισινῆς «Ἐφημερίδος» δημοσιεύεται περισπούδαστον ἄρθρον ἀναφερόμενον εἰς τὰ παλαιοντολογικὰ εὑρήματα τῆς Μεγαλοπόλεως, τὰ ὁποῖα ἔφερεν εἰς φῶς ὁ ἀκάματος ζῆλος τοῦ διακεκριμένου ὑφηγητοῦ τῆς Γεωλογίας, κ. Σκού[φ]ου. Ἡ Παρισινὴ «Ἐφημερὶς» τονίζει πολὺ τὴν σπουδαιότητα τῶν εὑρημάτων, ἅτινα προκαλοῦσι τὸ βαθὺ ἐνδιαφέρον τοῦ ἐπιστημονικοῦ κόσμου τῆς Ἑσπερίας καὶ τὰς ζωηρὰς συζητήσεις τῶν φυσιοδιφῶν τῶν δύο ἡμισφαιρίων. «Τί λένε—γράφει—διὰ τοὺς μαμμοὺθ τῶν ἀρχαίων παραμυθιῶν, διὰ τὰ μυθολογούμενα ἐκεῖνα τέρατα τῶν παλαιῶν θρύλων; Ὅτι εἶνε τῆς φαντασίας γεννήματα; «Ἰδοὺ ὅμως τώρα, ποὺ ἀπὸ τὰ βάθη τῆς γῆς τὰ φέρει εἰς φῶς ἡ σκαπάνη τοῦ κ. Σκού[φ]ου εἰς τὴν Μεγαλόπολιν τῆς Ἑλλάδος. «Μέσα εἰς ἕνα βαθὺ κοίτασμα γαιανθρακοφόρων στρωμάτων, ὁ σοφὸς καθηγητὴς ἀνεῦρεν ἐσχάτως ὁλοκλήρους σκελετοὺς ἑνὸς νέου εἴδους ἐλέφαντος, εἰς τὸν ὁποῖον ἔδωσε τὸ ὄνομα «Ἐλέφας ὁ Γορτύνιος», ἕνεκα τῆς γειτνιάσεως τοῦ μέρους τῆς ἀνευρέσεώς του πρὸς τὴν ἀρχαίαν Γόρτυνα. «Τὸ ὀστοῦν τῆς κνήμης του μόνον ἔχει μῆκος ἑνὸς μέτρου καὶ 25 ἑκατοστῶν. Ἡ κεφαλή του 1.40 τοῦ μέτρου.

Οἱ τρομεροὶ χαυλιόδοντές του τριῶν μέτρων περίπου ἕκαστος. Τὸ δὲ κρανίον του ζυγίζει 513 χιλιόγραμμα!…. «Καὶ ἐπιπλέον ὑπολογίζεται, ὅτι τὰ ὀστᾶ αὐτὰ δὲν εἶχαν φθάσει εἰς τὴν πλήρη ἀνάπτυξίν των, διότι παραπλεύρως ἀνευρέθησαν πλεῖστοι χαυλιόδοντες, ἔχοντες κατὰ μὲν τὴν βάσιν διάμετρον ὀγδοήκοντα ἑκατοστῶν τοῦ μέτρου, μῆκος δὲ τριῶν μέτρων καὶ 50 ἑκατοστῶν. «Ἰδοὺ λοιπὸν μία ἀνακάλυψις, ἥτις προώρισται νὰ συγκινήσῃ τοὺς μύστας τῆς Ἐπιστήμης τοῦ Κυβιὲ καὶ Γκωντρί. Ἀπό τινων ἐτῶν ἡ Ἀνατολὴ παρετηρήθη, ὅτι κατέστη ὁ εὐνοούμενος τόπος τῶν τοιούτου εἴδους ἐπιστημονικῶν ἀνακαλύψεων, ἔνθα ὁ Φαῦνος, ὁ ἀρχαῖος Ρωμαϊκὸς θεός, καὶ τῆς πρωτογενοῦς χλωρίδος ἡ προστάτις Φλώρα, ἀνεγείρονται, ἵνα μᾶς ἐπιβεβαιώσωσι τὴν ὑπόθεσιν τῶν μεγάλων ἀνατροπῶν που ἔλαβόν ποτε χώραν ἐπὶ τῆς Ὑδρογείου. «Καὶ οὕτω δυνάμεθα τελείως νὰ ἐξηγήσωμεν τὴν ἀνεύρεσιν κογχυλίων ἐπάνω εἰς τὰς κορυφὰς τῶν Ἄλπεων. «Καὶ αὐτὸς δὲ ὁ Βολταῖρος, ἂν ἔζη σήμερον, ἤθελεν ἀναγκασθῆ ν’ ἀνακαλέσῃ ἐκεῖνο, ποὺ ἔλεγεν εἰς τὸν Βυφφῶνα. Ὅτι δηλαδὴ τὰ ἀνευρισκόμενα ἐκεῖνα λείψανα τῶν θαλασσινῶν ἀστρακοδέρμων εἶνε τὰ ὑπόλοιπα τῶν δείπνων τῶν διαβατῶν τῶν Ἄλπεων … «Ἐπὶ τοῦ προκειμένου ὅμως ὁ μαμμοὺθ τῆς Φιλαδελφείας—ὁ μέγιστος μέχρι σήμερον γνωστός…κατετροπώθη ὁλοσχερῶς καὶ ἐξηυτελίσθη ὑπὸ τοῦ μαμμοὺθ τῆς Γόρτυνος !…»