Σιγανά κι αγάλι – αγάλι, στης μανούλας τ’ ακρογιάλι

….Η αγάπη της Μάνας!!! Η μοναδική διαχρονική αξία που αδιαφορεί και υπερβαίνει τις αλλαγές των καιρών, τις αλλαγές των κοινωνιών, τις αλλαγές των ίδιων των ανθρώπων και αναδεικνύεται σε αιώνιο σύμβολο της Ζωής και της Αγάπης. Γιατί η καρδιά της Μητέρας χτυπά με τον ίδιο τρόπο παντού και πάντοτε και είναι ακριβώς αυτό που δίνει στις μητέρες τη μεγαλύτερη δύναμη. Μια δύναμη που ανατρέπει το προσδοκώμενο, υπερβαίνει συχνά τα κοινά ανθρώπινα όρια, πολεμά τη μοίρα, αντιστρέφει φυσικούς νόμους. ……..

  ΜΑΡΙΑΝΝΑ Β. ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗ                                                                    Πρέσβης Καλής Θελήσεως της UNESCO  Πρόεδρος του Ιδρύματος για το Παιδί και την Οικογένεια

Pablo Picasso

Νανουρίσματα!!! ένα είδος της λαϊκής ποίησης με βαθιές τις ρίζες μέσα στο χρόνο. Οι μελωδίες της μάνας για να αποκοιμίσει το παιδί. Έκφραση γεμάτη χρώμα και αγάπη, μια έκφραση επικοινωνίας. Η τρυφερότητα και οι προσδοκίες της μάνας σε μια ονειρική ατμόσφαιρα που φέρνουν στο παιδί την αίσθηση ηρεμίας και ασφάλειας.

Λόγια που είναι σύµβολα της δύναµης και της ανδρείας για το αγόρι, της προσδοκίας  και της ευχής για έναν καλό και πλούσιο γάµο για την κόρη.

Κοιμάτ’ ο ήλιος ο καλός, κοιμάται το φεγγάρι

Κοιμάται κι ο αυγερινός, στο άσπρο μαξιλάρι

Νάνι, νάνι, νάνι, να, έλα ύπνε εδωνά

Έλα νάνι έλα, ε, έλα ύπνε ταπεινέ.

  •  

Κοιμήσου στα τριαντάφυλλα κι ο άνεμος σου φέρνει

τραγούδια ΄πό τα Γιάννενα, π’ άνθρωπος δε χορταίνει…

Αηδόνι, στης τρυγόνας μου την κούνια να καθίσεις

Με πωγωνίσιο γυριστό, να μου την νανουρίσεις….

  •  

Κοιμήσου Σουσανάκι μου, κοιμήσου κοπελιά μου

Απού σε κρυφοχαίρονται, τα φύλλα της καρδιάς μου

Το κορίτσι μου το άσπρο, τ’ αρραβώνιασα μ’ έν’ ‘άστρο

Και βιολιά απ’ τη Μυτιλήνη, φέρτε στ’ άστρου μου την κλίνη.

  •  

Κόρη μου φεγγαρόλουστη, που ΄χεις περίσσια κάλλη

Απ’ το Μισίρι μου ΄πανε, στον κόσμο δεν είν’ άλλη

Να κοιμηθείς γλυκά – γλυκά, στου ύπνου την αγκάλη

Ύπνε πάρ’ την κοπελιά μου, την μονάκριβη αναπνιά μου

Έλα νύφη μου και νια μου, έλα κιτρολεμονιά μου.

  •  

Έχει ο Μάης ομορφιές, ζουμπούλια και κρινάκια

Μα πιο πολλά ΄χει η κούνια σου, σαν κάνει του νανάκια

Ζωγραφιά μου μιλημένη, στους λεμονανθούς ριγμένη

Μήλο μου γλυκό μου μήλο, που ‘σαι άσπρη σαν τη Δήλο.

  •  

Κοιμήσου και παράγγειλα
στην Πόλη τα προικιά σου
στα Γιάννενα τα ρούχα σου
και τα χρυσαφικά σου



Νάνι του Ρήγα το παιδί
Του βασιλιά εγγόνι
Νάνι του Μάη η πασχαλιά 
Του Μάρτη χελιδόνι



Πάρε το ύπνε το παιδί,
κι άμε το στα περβόλια.
Γέμισε τα στηθάκια του,
γαρύφαλλα και ρόδα.
Κοιμήσου εσύ , μωράκι μου,
σε κούνια καρυδένια,
σε ρουχαλάκια κεντητά
και μαργαριταρένια.
Κοιμήσου με τη ζάχαρη,
κοιμήσου με το μέλι
και νίψου με το ανθόνερο,
που νίβονται οι αγγέλοι.

Κρήτη

  •  

Άιντε κοιμήσου κόρη μου
κι εγώ να σου χαρίσω
την Αλεξάνδρεια ζάχαρη
και το Μισίρι ρύζι
και την Κωνσταντινούπολη
τρεις χρόνους να την ορίζεις.

Σμύρνη

Κοιμήσου το γαρίφαλο δίπλα στη μαντζουράνα

Κοιμάται το παιδάκι μου με τη γλυκιά του μάνα

Κοιμήσου εσύ παιδάκι μου μέσα στην αγκαλιά μου

Ν’ ακούς τους χτύπους της καρδιάς που λένε τα’ όνομά σου

  •