21 Ιουνίου 2020 Γιορτή του πατέρα ή ημέρα του πατέρα!

Γιορτάζεται κάθε χρόνο την τρίτη Κυριακή του Ιουνίου σε πολλές χώρες παγκοσμίως.

Μια μέρα προς τιμήν του πατέρα, των πατρικών δεσμών και γενικά της επιρροής των πατέρων στην κοινωνία. Του πατέρα που συμμετέχει ενεργά, έχει άποψη, φροντίζει, προσέχει, συμβάλλει στην ανατροφή των παιδιών του. Είναι αυτός που βάζει ανεξίτηλα τη σφραγίδα του στη ζωή τής οικογένειας και στην προσωπικότητα του κάθε ανθρώπου, τόσο με την παρουσία του, όσο και με την ἀ π ο υ σ ί α του.

Σήμερα οι μπαμπάδες, όλο και περισσότερο συμμετέχουν στην ανατροφή των παιδιών, καλλιεργούν μία συνεργασία και συνεννόηση, ώστε να προκύψει μία αρμονική και αποτελεσματική συμβίωση, μία υπέροχη οικογενειακή ατμόσφαιρα για τα παιδιά τους.

Keenya Woods –  A Fathers Love

ΕΙΠΑΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ

*Ο πατέρας μου συνήθιζε να παίζει με τον αδελφό μου και μένα στον κήπο. Η μάνα μας έβγαινε έξω και φώναζε: “Θα χαλάσετε το γκαζόν!”. Κι εκείνος της απαντούσε: “Δεν μεγαλώνουμε γκαζόν, αγόρια μεγαλώνουμε!”- Harmon Killebrew

*Οι καλοί μπαμπάδες δίνουν στα παιδιά τους ρίζες και φτερά. Ρίζες για να νιώθουν πού είναι το σπίτι τους και φτερά για να πετάξουν μακριά ελεύθερα – Jonas Salk

*Δεν μπορώ να σκεφτώ καμία άλλη ανάγκη στην παιδική ηλικία, τόσο δυνατή όσο η ανάγκη της πατρικής προστασίας. Σίγκμουντ Φρόυντ

*Ο πατέρας που δεν μαθαίνει στο γιο του τα καθήκοντά του είναι σχεδόν εξίσου ένοχος με τον γιο που τα αγνοεί. Κομφούκιος

*Τι καλό έκανες για τον πατέρα σου, ώστε να περιμένεις τόσα απ’ το γιο σου; «Σααντί»

*Ενας άντρας καταλαβαίνει πότε αρχίζει να γερνάει: όταν αρχίζει και μοιάζει με τον πατέρα του. Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες

 

ΗΛΙΑΣ  ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ  Ιερή μνήμη

Πατέρα μου αγρότη

πώς τα ήξερες όλα.

Ν’ ανασταίνεις παιδιά

να φυτεύεις να σπέρνεις

να ποτίζεις τη γή

να μιλάς με τ’ αρνιά και τα δέντρα

ν’ ακούς την ανάσα του χόρτου

να γυρνάς

φορτωμένος τα βράδια στο σπίτι

να σκορπάς τη χαρά και το γέλιο.

Δεν έγραψες στίχους εσύ.

Και ποτέ μου δε θ’ άλλαζα εγώ

με τ’ αλέτρι την πέννα.

Μ’ απ’ τους δυό μας πατέρα

ποιητής μόνο εσύ ‘σουν !

Willem Van Mieris Leiden – Aeneas carrying his father Anchises

 

Κωστής Παλαμάς, Οι πατέρες

Παιδί, το περιβόλι που θα κληρονομήσεις,

όπως το βρεις κι όπως το δεις να μη το παρατήσεις.

Σκάψε το ακόμα πιο βαθιά και φράξε το πιο στέρεα,

και πλούτησε τη χλώρη του και πλάτυνε τη γη του,

κι ακλάδευτο όπου μπλέκεται να το βεργολογήσεις,

και να του φέρνεις το νερό το αγνό της βρυσομάνας –

κι αν αγαπάς τ’ ανθρώπινα κι όσα άρρωστα δεν είναι,

ρίξε αγιασμό και ξόρκισε τα ξωτικά, να φύγουν,

και τη ζωντάνια σπείρε του μ’ όσα γερά, δροσάτα.

Γίνε οργοτόμος, φυτευτής, διαφεντευτής.

Κι αν είναι

κι έρθουνε χρόνια δίσεχτα, πέσουν καιροί οργισμένοι,

κι όσα πουλιά μισέψουνε σκιασμένα, κι όσα δένδρα

για τίποτ’ άλλο δε φελάν παρά για μετερίζια,

μη φοβηθείς το χαλασμό. Φωτιά! Τσεκούρι! Τράβα,

ξεσπέρμεψέ το, χέρσωσε το περιβόλι, κόψ’ το,

και χτίσε κάστρο απάνου του και ταμπουρώσου μέσα,

για πάλεμα, για μάτωμα, για την καινούργια γέννα,

π’ όλο την περιμένουμε κι όλο κινάει για να ‘ρθει,

κι όλο συντρίμι χάνεται στο γύρισμα των κύκλων.

Φτάνει μια ιδέα να σ’ το πει, μια ιδέα να σ’ το προστάξει,

κορόνα ιδέα, ιδέα σπαθί που θα είν’ απάνου απ’ όλα.