25η Μαρτίου 1821

      Αρκάδες Αγωνιστές στην Επανάσταση του 1821

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ
  • ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ε΄ – ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ
  • ΠΑΛΑΙΩΝ ΠΑΤΡΩΝ ΓΕΡΜΑΝΟΣ
  • ΚΑΝΕΛΛΟΣ ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ
  • ΝΙΚΗΤΑΡΑΣ
  • ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ
  • ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΛΑΠΟΥΤΑΣ Η ΚΟΛΙΟΠΟΥΛΟΣ
  • ΧΡΗΣΤΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΡΑΣ
  • ΣΤΑΪΚΟΣ ΣΤΑΪΚΟΠΟΥΛΟΣ
  • ΟΙ ΑΔΕΛΦΟΙ ΣΕΚΕΡΗ
  • ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΕΒΕΝΤΗΣ
  • ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΣΠΗΛΙΑΔΗΣ
  • ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΡΒΑΛΗΣ

Οι Αρκάδες αγωνιστές έγραψαν ιστορία στα χρόνια της Επανάστασης του 1821, για την ανεξαρτησία της Ελλάδας, αφού Αρκαδία ήταν το επίκεντρο των πολεμικών ενεργειών .

Λόγια εμπνευσμένα από την επανάσταση

 «Όταν αποφασίσαμε να κάμουμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε, ούτε πόσοι είμεθα, ούτε πως δεν έχουμε άρματα, ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις, ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε; «πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με τα σιταροκάραβα βατσέλια». Αλλά, ως μια βροχή, έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της Ελευθερίας μας και όλοι και οι κληρικοί και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτόν το σκοπό και εκάμαμε την επανάσταση».
Θεόδωρος Κολοκοτρώνης (Πνύκα 8 Οκτωβρίου 1838).

«Εγώ, η φαμίλια μου, τα’ άρματά μου, ότι έχω είναι για την Ελλάδα».(Θεόδωρος Κολοκοτρώνης)

«Νέοι, πρέπει να φυλάξετε την πίστη σας και να την στερεώσετε, διότι, όταν επιάσαμε τα άρματα, είπαμε πρώτα υπέρ ΠΙΣΤΕΩΣ και έπειτα υπέρ ΠΑΤΡΙΔΟΣ…»   Θ.  Κολοκοτρώνης)

……………………………………………………………………………………………………………………………….

«…Τούτην την πατρίδα την έχομεν όλοι μαζί, και σοφοί κι’ αμαθείς και πλούσιοι και φτωχοί και πολιτικοί και στρατιωτικοί και οι πλέον μικρότεροι άνθρωποι, όσοι αγωνιστήκαμεν, αναλόγως ο καθείς, έχομεν να ζήσωμεν εδώ. Το λοιπόν δουλέψαμεν όλοι μαζί, να την φυλάμε κι’ όλοι μαζί και να μη λέγη ούτε ο δυνατός «εγώ», ούτε ο αδύνατος. Ξέρετε πότε να λέγει ο καθείς «εγώ»; Όταν αγωνιστή μόνος του και φκειάση, ή χαλάση, να λέγη εγώ, όταν όμως αγωνίζονται πολλοί να φκειάνουν, τότε να λένε «εμείς». Είμαστε εις το «εμείς» κι’ όχι εις το «εγώ». Και εις το εξής να μάθωμεν γνώση, αν θέλωμεν να φκειάσωμεν χωριόν, να ζήσωμεν όλοι μαζί….».(Στρατηγ.Μακρυγιάννης)

«Κι’ όσο αγαπώ την πατρίδα μου δεν αγαπώ άλλο τίποτας. Ναρθή ένας να μου ειπή ότι θα πάγη ομπρός η πατρίδα, στρέγομαι να μου βγάλη και τα δυό μου μάτια. Ότι αν είμαι στραβός, και η πατρίδα μου είναι καλά, με θρέφει, αν η πατρίδα μου αχαμνά, δέκα μάτια νάχω, στραβός θανά είμαι. Ότι σ΄αυτείνη θα ζήσω, δεν έχω σκοπό να πάγω αλλού». (Στρατηγός Μακρυγιάννης)

Ο πίνακας του Βρυζάκη: Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός ευλογεί την σημαία της επανάστασης.
Λουδοβίκος Λιπαρίνι (1800-56), λιθογραφία, “Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός υψώνει τη σημαία της Ανεξαρτησίας στα Καλάβρυτα”.

“Η κατάληψη του κάστρου των Σαλώνων 1821”, Louis Dupré (1825)

Το χρυσοκέντητο Λάβαρο της Αγίας Λαύρας.

Ο αγώνας της εθνικής παλιγγενεσίας, μακροχρόνιος, άνισος, με κορυφώσεις ηρωισμού αλλά και με περιόδους κάμψης και κατάπτωσης, κατόρθωσε να σφυρηλατήσει την εθνική συνείδηση των Ελλήνων, να αναπτύξει την εθνική τους ενότητα και να εμπνεύσει τις επόμενες γενιές για διαδοχικές εξορμήσεις και απελευθερώσεις ώστε να λάβει η Ελλάδα τη σημερινή της μορφή.

24 Μαρτίου 2019