45 χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου

ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ  Μικρός τύμβος (Πολυτεχνείο)     

Δίχως τουφέκι και σπαθί, με τον ήλιο στο μέτωπο,

υπήρξατε ήρωες και ποιητές μαζί.

Είστε το Ποίημα.

Απλώνοντας το χέρι μου δεν φτάνει ως εκεί

που ωραία λουλούδια τις μορφές σας Λιτανεύει ο αέρας της αρετής.

Ω παιδιά μου, Μπροστά σ’ αυτό το ποίημα

μετράει μόνο η σιωπή.

    

ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ   Το αγόρι και η πόρτα

Εκεί που έπεσε είναι μια κόκκινη λίμνη,

ένα κόκκινο δέντρο, ένα κόκκινο πουλί.

Σηκώθηκε όρθια η πεσμένη καγκελόπορτα-

χιλιάδες άλογα. Λαός καβαλίκεψε.   Κομνηνέ! – φωνάξαμε.

Γύρισε και μας κοίταξε δε φορούσε επίδεσμο ούτε στεφάνι.

Άσπρα άλογα, κόκκινα άλογα και μαύρα,

πιο μαύρα- καλπασμός, – η ιστορία Να προφτάσουμε.

 

Βάσως Κατράκη”Μνήμη II – Κατάθεση στεφάνου” πέτρα

                                Μάριου Βατζιά, “Η παρουσία του Ήρωα” 1976, λάδι

 

                          Ο Α. Τάσσος δουλεύοντας την ξυλογραφία του «17 Νοέμβρη 1973»

Γ.Βακιρτζή “Εδώ Πολυτεχνείο”, 1974 χρωμολιθογραφία

Κώστα Μαλάμου, «Η πρώτη επέτειος», 1975, λάδι.