Η μάχη στο Λεβίδι Αρκαδίας (14-04-1821)

«… στο Βαλτέτσι στο Λεβίδι / πέφτει αλύπητο λεπίδι…»

Με αυτούς τους χαρακτηριστικούς στίχους ο λαϊκός ποιητής Παναγιώτης Κάλας ή Τσοπανάκος (1789-1825) αναφέρεται στην μάχη του  Λεβιδίου στις 14 Απριλίου 1821.

Ήταν η πρώτη νίκη των Ελλήνων κατά των Τούρκων, μετά την έναρξη των επιχειρήσεων γύρω από την Τριπολιτσά, μια αποφασιστική μάχη για την ανύψωση του ηθικού των επαναστατημένων Ελλήνων.  Ήταν το πρώτο στρατόπεδο που δεν διαλύθηκε στο άκουσμα της είδησης ότι 3.000 πεζοί και ιππείς έχουν εκστρατεύσει εναντίον τους. Το στρατόπεδο αυτό είχε συσταθεί από Καλαβρυτινούς με τον Αναγνώστη Στριφτόμπολα και τους ντόπιους οπλαρχηγούς Παναγιώτη Αρβάλη και Γεώργιο Μπηλίδα, τους οπλαρχηγούς Σωτήριο Χαραλάμπη, Σωτήριο Θεοχαρόπουλο, Νικόλαο Σολιώτη. 

Γράφει το «ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ ΒΗΜΑ» της 22ας Μαρτίου του 1930.

«Μεταξύ Τριπόλεως και Καλαβρύτων υπάρχει το ιστορικό Λεβίδι, όπου κατά τους χρόνους της επαναστάσεως εδόθη η αποφαστιστική μάχη κι έκρινε την τύχη του περαιτέρω αγώνος.

Ο πρώτος ήρως της μάχης του Λεβιδίου, ο Αναγνώστης Στριφτόμπολας, εκ Κερτέζης των Καλαβρύτων».

«Η αναχαίτισις του χειμάρρου του εχθρού υπό μιάς φούχτας ηρώων υπήρξε μεγάλο γεγονός.  Δεν απέδειξε των ηρωισμόν των ολίγων που επάλαισαν στήθος προς στήθος, δεν έδωκε  καιρόν εις τα συντεταγμένα τμήματα των άλλων αρχηγών να επιτεθούν και διαλύσουν τον εχθρόν, αλλά εξησφάλισε μίαν νίκην από της πρώτες του αγώνος – Απρίλιος 1821- η οποία ανεπτέρωσε το φρόνημα των ραγιάδων.

»Μίαν ηθικήν νίκην ανεκτιμήτου αξίας που είχε πανελλήνιον επίδρασιν. Ακόμη η νίκη αυτή εξησφάλισε το Λεβίδι ως στρατιωτικόν κέντρον, ως ορμητήριον κατά της Τριπολιτζάς, η οποία έπεσε σε λίγο.

»Οι απλοί εκείνο αγωνισταί ηγέται ήσαν και στρατιωτικοί περιωπής. Είχαν έμφυτον την αντίληψιν της στρατηγικής σημασίας του μέρους και αι όλαι κινήσεις των, όπως θα ελέγαμε σήμερον, αποδεικνύουν τακτικήν, μόρφωσιν, συνείδησιν, η οποία απέδωκε θαύματα».

«Έπεσε μεν ο αρχηγός και εκάησαν εις το σπίτι τα παλληκάρια του, αλλά το αποτέλεσμα επήλθεν. Επρόφθασαν οι άλλοι αρχηγοί, επετέθησαν από τα νώτα, κατεπτόησαν τον εχθρόν και έδωκαν την νίκην που εχρειάζετο εις την αρχήν του αγώνος».

Η νίκη των Ελλήνων στο Λεβίδι αποτέλεσε το σημαντικότερο ως τότε γεγονός του Αγώνα. Οι ραγιάδες έβλεπαν πλέον ότι οι Τούρκοι δεν ήταν ανίκητοι!