Με αφορμή ένα ποίημα που μας χάρισε ο συμπατριώτης μας Ηλίας Λαμπρόπουλος,έρχονται στον νου μας εικόνες από τα παλιά. Τότε που το χωριό ήταν γεμάτο από κόσμο και οι ασχολίες των κατοίκων ήταν πολλές και ποικίλες. Τότε που μέσα στην δύσκολη καθημερινότητα οι άνθρωποι έβρισκαν πολλούς τρόπους να διασκεδάζουν, να συνευρίσκονται και να στηρίζουν ο ένας τον άλλον!!!
Σταγόνες λαογραφίας
Τον Δεκέμβρη στο λιοτρίβι του αγρότη η χαρά
το λαδάκι του σταλάζει δάκρυ – δάκρυ η ελιά.
Στην κασέλα το σιτάρι το ζυγίζει με τον νου
για τον μύλο τι θα πάει, έχει εμπρός γιορτή Χριστού.
Στο κατώι το βαγένι έχει τίγκα το κρασί
Σε χιλιάρες πετιμέζι νταμιτζάνα με ρακί.
Καρβελόφετες θα ψήσει η καλή νοικοκυρά
και η θράκα θα τις ψήσει με λαδιού την ευωδιά.
Τηγανίτες θε να φτιάξει για χαρά απ’ τη σοδειά
πετιμέζι τις σταλάζει για χαρά απ’ τα παιδιά.
Τη λαδούσα της κοιτάει η καλή νοικοκυρά
το λαδάκι της μετράει για να φτάσει τη χρονιά.
Όταν δίπλες τηγανίσει, το λαδάκι δεν πετά
με αυτό θα τηγανίσει στραπατσάδα τα αυγά.
Κουραμπιέδες του βουτύρου με το λίπος χοιρινού
τα βασιλικά του χοίρου βουτυράκι του λαού.
Τα φοινίκια με λαδάκι, καρυδόμελο μετά
και στη ζύμη πετιμέζι για να πάρει νοστιμιά.
Για το κρύο ένα πότζι πετιμέζι με ρακί
Σε στυλώνει με το χιόνι και τραβάς για το μαντρί.
Αυτάρκης η οικονομία, τοπική παραγωγή
τώρα τρώμε την αηδία σε πανάκριβη τιμή.
Και κατά τα Φώτα τότε σφάζανε τα χοιρινά
να γιομίσουν τα λαγήνια με παστό για την χρονιά.
Πρώτα κάναν το συκώτι με καρούτζο τηγανιά
πίνανε κάνα ποτήρι να ‘χουνε Καλή Χρονιά
Και οι “φούσκες” σαν μπαλόνια για να παίξουν τα παιδιά.
Πόσες μπάλες στα Αλώνια έδωσαν τόση χαρά;
04/12/2019