Η ιστορία του και η ιστορία των ανθρώπων του.
Η δημιουργία του ελαιοτριβείου της Ζώνης ξεκινάει από το διάστημα του μεσοπολέμου. Εμπνευστής και δημιουργός ο Αθανάσιος Τόμπρος του Αναστασίου με σύζυγο την Αγγελική από την γειτονική Παύλια. Ο Θανάσης ήταν άνθρωπος εργατικός, δραστήριος και πολυμήχανος. Εργάστηκε σαν μαραγκός και είχε δικό του αλευρόμυλο που λειτουργούσε με κορδέλα και έφτιαχνε αλεύρι ολικής άλεσης. Καθώς ήταν ανήσυχο και δημιουργικό πνεύμα, έψαχνε συνεχώς κάτι καλύτερο για την ζωή και την οικογένειά του, ταξίδεψε κι εγκαταστάθηκε δύο φορές στην Αμερική. Εκεί εργάστηκε σε στιλβωτήριο. Επέστρεψε στην Ελλάδα όπου έφτιαξε το λιοτρίβι και τον μύλο στην Ζώνη. Σε αυτές τις επιχειρήσεις εργάστηκαν και οι γιοί του Δημήτρης, Τάσος και Γιώργος μέχρι το 1964. Μέχρι τότε το λιοτρίβι λειτουργούσε με το άλογο που γυρνούσε τις μυλόπετρες, οι ελιές συνθλίβονταν και έβγαινε ο ελαιοπολτός, που στη συνέχεια μεταφερόταν με ειδικά σακιά στο πιεστήριο, γνωστό σαν “βίδα”. Η βίδα, που περιστρεφόταν χειρωνακτικά, πίεζε τον πολτό και έτσι παράγονταν τελικά το πολύτιμο λάδι. Την χρονιά αυτήν όμως οι δυνατοί παγετοί «έκαψαν» τα λιόδεντρα και σοδιά δεν υπήρχε στην περιοχή. Η οικογένεια λοιπόν αναγκάστηκε να εγκαταστήσει το λιοτρίβι στην Μεσσηνία στο χωριό Δεσύλα. Εκεί λειτούργησε για δύο χρόνια ηλεκτροκίνητο πια με μοτέρ μηχανής μαρκότσι με λουρί ελληνικής κατασκευής. Το μοτέρ αυτό δεν μπορούσε να δουλέψει με φτερωτή και το κινούσε με τρακτέρ. Μετά από τα δύο χρόνια αγόρασε από την εκκλησία κτίριο στο χωριό Μαγγανιακό Μεσσηνίας και λειτούργησε μέχρι το 1973.
Μεταφέρθηκε από το 1973 στην Ζώνη και λειτουργούσε στο ισόγειο του πατρικού του σπιτιού. Το 1990 το λιοτρίβι ανέλαβε ο γιος του Δημήτρη ο Θανάσης ο οποίος από μικρό παιδί μεγάλωσε, εργάστηκε κι αγάπησε την δουλειά του πατέρα και του παππού του. Από το 2024 το λιοτρίβι ανήκει στον γιο του Θανάση, τον Δημήτρη Τόμπρο που συνεχίζει επάξια και επιτυχημένα αυτά που οι πρόγονοί του δημιούργησαν με μεράκι, με αγώνα, με πολλές προσπάθειες σε δύσκολα χρόνια. Εξοπλισμένο πια με σύγχρονα μηχανήματα βγάζει λάδι καθαρό, καλής ποιότητας. Οι κάτοικοι του χωριού και της γύρω περιοχής προτιμούν σε αυτό το λιοτρίβι να «βγάλουν» το λάδι τους. Πιστεύουμε η συνέχεια τη επιχείρησης αυτής πως θα είναι ανοδική και θα συνεχίσει να είναι κομμάτι της αγροτικής και βιομηχανικής κληρονομιάς της περιοχής μας, που θα συνδέει το παρόν με το παρελθόν.
