«Δεν είμαι του πατρός μου, δεν είμαι του ανδρός μου… Θέλω να είμαι ο εαυτός μου» Το παραπάνω σύνθημα κυριάρχησε στην δεκαετία του 1970 και του 1980 και αποτύπωσε τον αγώνα των γυναικών για αυτοπροσδιορισμό και αυτονομία.
«Γυναίκα»
Γυναίκα, αν θες αντρίκεια να δουλέψεις
για τον ξεσκλαβωμό σου, δε σε φτάνει
να κάψεις, να σκορπίσεις, να ξοδέψεις
Το χρυσάφι, τη σμύρνα, το λιβάνι
στο νέο βωμό. Μέσα σου πρώτα κάψε
το τριπλό ξόανο που τους δούλους κάνει,
Συνήθεια, κέρδος, πρόληψη. Και σκάψε,
και του παλιού καιρού τα παραμύθια,
κι ας είν’ όμορφα, μια για πάντα θάψε…
Α! τα μεστά καμαρωτά σου στήθια
βραχνάς τα πνίγει, πνίχ’ τον, πολεμίστρα
για την Αγάπη και για την Αλήθεια.
Πάντα μαζί σου κ’ η Ομορφιά η μεθύστρα.
Κωστής Παλαμάς, από τα «Σατιρικά γυμνάσματα»
Η θέση της γυναίκας στην κοινωνία δεν είναι μόνο θέμα νομοθετικών ρυθμίσεων. Η κάθε γυναίκα θα πρέπει να συνειδητοποιήσει τις δυνατότητές της και να αγωνίζεται καθημερινά για ελευθερία, αξιοπρέπεια, δικαιοσύνη, για δημιουργία γιατί….
«Όσο η γυναίκα θα έχει κατώτερη θέση απ’ τον άνδρα στην κοινωνία η ανθρωπότητα θα φωτίζεται απ’ το μισό της ήλιο». Μάο Τζε Τουνγκ